Een aantal Oekraïense Grieks-Katholieke seminaristen vonden kort na de tweede wereldoorlog hun toevlucht in het Augustijner klooster in Culemborg . Na hun wijding zwermden zij uit om Oekraïense gemeenschappen in Frankrijk, België, Duitsland, Canada en de Verenigde Staten te bedienen.
Dr. Antonowycz (* Dolyna 1917 – ✝ De Meern 2006) richtte samen met Mgr. Smit in 1951 met louter Nederlandse zangers het Utrechts Byzantijns Koor op om de oorspronkelijke Oekraïense wijze van liturgie zingen voort te zetten.
In samenwerking met het Apostolaat van de Oosterse Kerken verzorgde het U.B.K. in eerste instantie alleen liturgieën volgens de Byzantijnse ritus. Honderden parochies in Nederland maakten en maken zo kennis met de oosterse Slavisch-Byzantijnse long van de katholieke Moederkerk.
Al snel voegde het koor een rijk wereldlijk typisch Oekraïens repertoire toe aan zijn liturgische basis. In ontelbare concerten en liturgieën getuigt het U.B.K. van de rijkdom die de Oekraïense zangcultuur kent: van de liturgie volgens kerkvader Johannes Chrysostomos tot Kozakkenliedjes en klassiek getoonzette Oekraïense poëzie.
Oekraïense gemeenschappen in Duitsland, Frankrijk en België tot in Canada en de Verenigde Staten werden bezocht tijdens intense en kleurrijke tournees. Bij de grootse viering van 1000 jaar Christendom in Oekraïne (1988) was het U.B.K. een prominente gast in de viering in de St. Pietersbasiliek te Rome. In 1990 werden de zangers en Dr. Antonowycz groots en emotioneel ontvangen in Oekraïne kort nadat daar de vrijheid om de Byzantijnse liturgie te vieren herwonnen was. Men was dit niet vergeten bij het recente bezoek van het U.B.K. aan Lviv (2008) waar vele gelovigen en fans het koor uitbundig waardeerden zowel na de liturgie in de Yura-Kathedraal als de concerten in en buiten de stad. Het Seminarie van de Heilige Geest in Lviv is een spiritueel partner van het U.B.K. geworden.
Naast bakermat Oekraïne heeft het U.B.K. als Katholiek koor uiteraard een speciale band met Rome. Reeds enkele malen in de recente geschiedenis bezochten de Nederlandse Byzantijnse zangers de Eeuwige Stad en zijn derhalve al voor de derde maal gast in de kerk van de Friezen!
Het U.B.K. bestaat in inmiddels 60 jaar en is nog springlevend! Huidige dirigent Grigori Sarolea (’s-Gravenhage 1967) en sinds 1992 opvolger van Dr. Antonowycz werd kort na zijn geboorte gedoopt volgens de Byzantijnse ritus. Hij werd onder hoede van zijn ouders en de paters Capucijnen van acoliet tot kerkdirigent ingevoerd in de Byzantijnse ritus. Als jonge acoliet schepte hij het liefst een extra schepje wiero
ok op het kooltje terwijl hij van achter de iconostase de gezangen van het kerkkoor meezong. Vanuit zijn liturgische ervaring en spirituele achtergrond creëert hij met zijn zangers een kleurrijk palet aan vocale klanken. Zijn intense en enthousiaste uitvoeringen van wereldlijke muziek werken aanstekelijk op zangers en publiek. Het U.B.K. onder leiding van Grigori Sarolea maken van een uitvoering meer dan de muziek zelf: een geestrijke muzikale belevenis.
Naast Byzantijns specialist en dirigent van diverse koren is Grigori Sarolea docent en muzikant in diverse genres en stijlen. Hij studeerde aan het Koninklijk Conservatorium Den Haag (Koordirectie en Docent Muziek) en Muziekwetenschap (MA) aan de Universiteit Utrecht.
Het Utrechts Byzantijns Koor geeft regelmatig concerten waarin een beeld wordt gegeven van de Oekraïense religieuze en profane zangcultuur.
Wie de muziek van het UBK hoort, zal hierin gevoelens van vreugde, liefde, angst, smart en twijfel ontdekken. Met andere woorden: het leven. De Oekraïense cultuur kent dan ook een rijke schat aan volksliedjes, klassieke liederen, epische ballades (duma’s), dansliedjes enz. Veel van de Oekraïense liederen vinden hun oorsprong in de vóór-Christelijke tijd. Culturele invloeden van Oost en West hebben hierop merkbaar een stempel gedrukt en veel liederen werden door componisten als Beethoven, Tsjaikowsky en anderen in hun instrumentale composi
ties en opera’s verwerkt.
Het UBK treedt tijdens concerten op in originele Oekraïense kledij en de uitsluitend Nederlandse zangers en dirigent beijveren zich om de Oekraïense zangcultuur te verspreiden. Het repertoire kent daarom naast religieuze ook profane liederen. Bekend zijn de kozakkendans- en minneliederen.
Naast concerten zingt het UBK, in samenwerking met de Katholieke Vereniging voor Oecumene, liturgieën in de Slavisch-Byzantijnse ritus. Dit ter bevordering van de groeiende gemeenschapszin tussen Christenen van Oost en West.